پرسش: تشخیص اصالت و جعلی بودن مسکوکات بازگشت

سلام
جناب جدیدی مطلب جالبی را مطرح کردید بله این موضوع خارج از تصور نیست و کاملا محتمل است بنده شخصا به مورد مشابه برخورد نکرده و سکه ای که با دستگاه های اصلی در زمان حال ضرب شده باشد را ندیده ام لکن مواردی در حد حرف و حدس شنیده ام فلذا تنها به قید نظر خود اکتفا می کنم امیدوارم اساتید با نمونه های عینی به تحلیل موضوع بپردازند بنظر من تشخیص این سکه ها با سکه های اصلی سخت بوده لکن غیر ممکن نیست و در صورت تشخیص "سکه ضرب جدید با دستگاه ضرب اصلی" از نظر بنده جعلی محسوب می گردد

سوال جالبی بود
با توجه به اینکه سکه های نایاب و گرانقیمت ایرانی همه ضرب خارج از ایران بوده اند و متولیان ضرب و کارخانه های ضرب آنزمان متولی ضرب سکه برای کشورهای بسیاری بوده اند به همین خاطر بعید هست بخواهند همه دستگاه را نگهداری کرده باشند
چون به مرور زمان دستگاه را آپدیت می کرده اند .
مشکل اصلی این هست که در آینده نزدیک با پیشرفت دستگاه های لیزری و چاپ ۳بعدی و خرید سکه های کهنه قدیمی(برای تست کربن) آنها را به سکه های کمیاب تبدیل کنند .

با سلام دوست عزیز
مطلبی که فرمودید خیلی بعیده اتفاق بیفته و در هر حال اگر چنین سکه ای ضرب هم بشه صد در صد جعلی بودنش قابل تشخیص خواهد بود.
اما مساله ای که به نظرم قطعا اتفاق می افته اینه که بسته های اسکناس شماره رند بعد از چاپ مانند بقیه اسکناس ها در چرخه پخش و استفاده قرار نمی گیره. مثلا اولین بسته از یک نوع اسکناس به محض چاپ کجا میره؟ نمی دانم و تا به حال رویت نکردم.

سلام دوستان از نظرها و سوالات بدون شناخت ‌و تکراری دست بردارید. در حد یه خط نه سکه جدید ضربی تا حالا دیده شده نه دیده خواهدشد. مگر سکه های جعلی که اونم ما کارشناسهای سکه از صدمتری از نوع آلیاژ ضرب شکل متوجه میشویم اصله یا تقلبی.
-------------
بله کارشناس واقعی از نو آلیاژ و نحوه ضرب تشخیص میده چنانچه ۵ دینار مسی ۱۳۱۴ تقلبی واصلش جفت مسیه ولی اگر هر کارشناسی دستش بگیره بدون دیدن میگه کدومشون اصله.ضمنا خیالتون راحت دوستان کارشناس تو ایران مثل موسوی.زعفرانی.صدیقی.زمانی ووو با همون نگاه اول تشخیص میدن.کار سختی نیست شما وبقیه دوستان هم با مطالعه بیشتر وشناخت بیشتر روی آلیاژها ونحوه ضرب متوجه خواهید شد.فقط مطالعه وپشتکار

سلام ، این موضوع یا احساس اینکه همیشه یک دستی در کار است و باندی وجود دارد ، نه تنها حالا بلکه قبل از انقلاب هم مطرح بوده که بنظرم ساده ترین شکل ممکن از نوع برخورد و تصور انسانی به پدیده های غیرعادی است. بنده رد صد درصد نمیکنم چون در این دنیا هیچ چیز بعید نیست. اما اینکه همه چیز را هم بخواهیم مشکوک ترقی کنیم و دستی در آن و باندی مخوف بپنداریم اشتباه است.
اما توجه به این نکته مهم است که بدانیم ضرابخانه و کلا دولت به شکل سلسله مراتبی مدیریت میشود و فرد یا گروهی از افراد بدون گذر از فیلترها نمیتوانند اقدامی انجام دهند.
ضمن اینکه بدون مجوزهای لازم از ارگانهای مختلف از جمله دولت نمیتوان یک سکه (حتی پولک) یا حتی یک برگ کاغذ خام اسکناس را هم جابجا کرد.
یعنی تعداد زیادی مجوز و امضا و دستور نیاز است و فرایند کار پیچیده است. و برای هر جابجایی درون سازمانی ای یک یا چند بازرس وجود دارد و گیت های مختلفی در مسیر گذر کارکنان وجود دارد. چه برسد به خروج!

موضوع ضرب جدید با دستگاه های قدیم منتفی است ، چون دستگاه های قدیمی و «فرسوده» با دستور مدیریت ضرابخانه (با اجازه دولت) جداسازی شده و هر تکه آن بصورت جداگانه برای معدوم سازی با حضور بازرسین دولتی تا لحظه معدوم سازی و صورت جلسه آن ، به ذوب آهن ارسال میگردد.
در مورد قالب اصلی و کاری ضرب سکه ها ، طبق ضوابط ضرابخانه قالب اصلی همیشه نگهداری خواهد شد. و قالب کاری ذوب میگردد.
سکه های ضربی معیوب (از نظر ما ارور) نیز در بازه زمانی کوتاه به همراه بازرسان کاملا امنیتی به کارخانه ذوب آهن ارسال و معدوم میگردد. حالا اگر بازرسی مجموعه دار باشد ممکن است چند نمونه برای خود بردارد یا برداشته باشد! البته فقط در حد حدس و گمان

دوستان به این نکته توجه کنید که فناوری های پیشرفته و خاص در همه حوزه ها بقدری گرانقیمت و انحصاری هستند که تصور اینکه افراد جاعل بتوانند به این فناوری ها (منظور همان کیفیت از فناوری که همان خروجی را داشته باشد که مدنظر است) دسترسی داشته باشد هم خیال باطل است.
و تنها دولت ها با صرف هزینه های بسیار بسیار بالا میتوانند چنین فناوری هایی را در اختیار داشته باشند.
خصوصا در حوزه بانکی و پولی که همه چیز کاملا انحصاری است.